شىء ملموس

جرب تنسى
انك عايش وسط الناس اللى محاوطينك
اللى بتصرخ مهما بتصرخ مش سامعينك
جرب تجرى و ترمى سنينك فوق احزانك
كفنهم ...
احرقهم ...

انساهم و انقذ انسانك

جرب تقلع جلد زمانك
و البس جلد جديد مش جلدك
لكن متفصّل علشانك

ازرع حلمك جنب اخواته ... جايز يطرح
جايز تسمع صوت دقاته
جايز يهرب ... و يموت زى اخواته ما ماتوا

عايز تبكى ؟ ابكى براحتك
دمعك مش حيموت فوق خدك
حيموت فوق جلد مهوش جلدك
حتى اللى بيبكى مهوش انت
ما انت معدتش شىء ملموس

عيش لو لحظة مش مدفون

ليه عايش جواك مخطوف؟!

قلبك لسة ماليه الخوف

متغرب .... هربان من ايه ؟؟

و بتحلم انك تلاقيه ..!!

لساك بتفكر فعنيه ؟!

و فسرك بتنادى عليه

الماضى ماليك من جواك ....

مع انه فلحظة بينساك

ليه مش قادر يوم تنساه ؟

ليه بتحن لبكرة معاه ؟

فى ايه فـ ملامحه بيغريك ؟

قولّى فى ايه بينادى عليك ؟!

طب تيجى نحاول نرجعله ؟

صوت الماضى معاك ... إسمعله

كنت بتكره صوت انفاسك ...

لما خيانته تطول إخلاصك

خوفك كان غرقان فـ ظنونك

حتى خيالك ... كان بيخونك

كان العشق فقلبك تربة ...

رغم دفاها بتطرح غربة

فاكر لمّا الدمع عماك ؟!

عن حيرة بتكبر جواك ...

فاكر لما صحيت من حلمك ...

على صوت خطواته الهجراك ؟

صوتها بدأ يملاك بجنون ؟؟

انتفضت جواك الذكرى ؟

إرجع للحاضر و انساها

قبل ما تملى عليك الكون

إرجع .. و اتحرر مـ الماضى

عيش لو لحظة مش مدفون

قلمـ/ منه مرتجى

عازفة الأوتار

مقاس الضحكة

مقاس الضحكة مش أدك
و تمثيلك مهوش متقن
عيونك رغم ضحكتها
ممنعتشى سيول الدمع عن خدك
... و لمعة نظرتك لسة
ّكما هى
بنفس القوة بتحارب ... تفاصيل فرحتك بيّا
/
مفيش غيرى قدر يدخل موانيكى
و لا غيرى فيوم يجروء يآمن خوف ملى عنيكى
... مفيش غيرى
حيقدر يملى جواكى
فراغ هجرى .... و حرمانك
و لو حتى سمحتيله يجرب غزو أحضانك
حتتراجعى ...
لأنى عارف انه مش بإمكانك
فتمثيلك ولا أثر فيوم فيّا
مفاتيحك ... حتفضل سر فإديّا

قلمـ/منه مرتجى

من غير خجل

من غير خجل عرّى الجسد

عرّيه ولازم ترقصى

اتنفسى

و اتحركى من غير علل

خلى القيود فى سجن خجلك تتقتل

انا بعشقك .. على فطرتك

زى ما امك ولدتك
انتى انا ... و الحب حلل متعتى فيكى و حلل متعتك

ماتصدنيش ... و ماتبعديش بينا المسافات عن كدة

يا عمرى مش عايز حواجز او قيود

يوم تحجبك عن حضنى ... لما أحضنك

و حتفضلى ف عينى الملاك .. و الطهر عنوان رقصتك

شايف ف جلدك سكتى

فكّى ضفايرك ... ضللى على خطوتى

فى طهر ارضك و اسمحيلى اعشقك

والعشق يعلى كل يوم

عن كل أنواع المبادئ والقيم

إبتدى

أو إسمحيلى ...أبدئك

حبينى بجنون

كسّرى كل القيود

الحب مجنون يا أنا ... و الجنون مالهوش حدود
لو لسه ناوية تفكرى

سامحينى مش حقدر أكون

ليكى الوطن

طول ما انتى خايفة تقربى

طول ما انتى منى بتهربى

يبقى اهربى

و اتغربى

و اتنّدمى على حب كان .. لكنه مات قبل الأوان

ابكى على جثمانه لما أبتِعد .. و شيلى ذنبه للأبد

استنى -

استنى اياك تبتعد

انا ليك حكون و للأبد

من غير قيود و بفطرتى

رح أكون أنا

و لا عمرى حشعر بالخجل

طول ما أنت سترى وضلتى
/

و يمرشهر وبعده شهر

و البطل عمّال بيلعب لعبته

و جلدها يوم بعد يوم

يرخص ... ويفقد زهوته

/
ماغصبتكيش -

فماتعيشيش دور الملاك

خليكى زيى .. وإعلنى إنك شيطان

والحب؟

الحب ده مخلوق برئ

وجرئ

وأطهر من ميلاده ورا البيبان

ما تلوثيش الحب ف علاقة ابتدت

علشان تموت

من بعد حضن وقبلتين

لو كل من هاود شيطانه فضل ملاك

يبقى انتى طاهرة و بجناحين
انتى اللى بعتى بالرخيص

و حجتك .. انى اشتريت

انا بعترف انى ابتديت

ودخلت سوق المتعه شايل كلمتين

وحضن زايف ... وابتسامة

يعنى التمن

يعنى اشتريت

ما هو أصل ف تجارة السلع

اللى يلاقى شىء رخيص و ميشتريش

بيكون عبيط

وانتى عرضتى سلعتك

ع اللى ما كانش ف يوم عبيط

كل عام و انت بخير - الجزء الأول

النص من جزئين

هو دويتو كان ليا الشرف بالمشاركة فيه

و اسمحوا لى بعرض الجزء الأول اللى كان عن لسانى

زى النهاردة فكل عام

انا كنت بحضن شمعتك

همسة ضلوعى تقولّها : مستنياكى فكل عام

تنوريلى دنيتى بنور خطاكى ف سكته

تكّبريه و تكبّرى .. فرحة عنيّا بضكته

كانت بريئة و صدقت

أحلامى زيّى و سمعتك

مشيت و طالت سكتك

و الشمعة فجأة اتحولت

لديب بياكل فرحتى

عيونه زيّك طيبة

و حنيّنة

نفس القناع اللى مسح يوم دمعتى

.

زى النهاردة .. بعترف

كان احتفالى بشمعتك

هو احتفالى بدفنتى

خطاوى موت .. زرعها قلبى ف سكتى

وانا النهاردة ... جايّة بردو أحتفل

جايّة و بفتح خطوتى

بس قلبى بيتقّفل

جاية أقولك

كل عام و الغدر فيك عايش بخير

كل عام تعيشه ميّت

ويّا قلبك الضرير

جاية أهنّى

و بطريقتى ... ليك حغنى

.. بس حاسب

صوت غنايا ... لحنه نار

قوة الحب اللى جارحه

فجرّت بركان دمار

جاىّ يكسر شمعتك

جاىّ يقتل فرحتك

البراءة اللى فعنيّا اتعلمت كل الذنوب

...سكينة الغدر اللى فيّا غرستها

لازم تدوق من جرحها علشان تتوب

/

\

كل ده انا كنت بحلم اعمله

فيلم موتك.. كنت بحلم اكمله

معرفش مين غيّر نهايته و شدنى

على صورة ليك

لقتنى بحضنها اوى و ببوس عنيك

كانى بحضن شىء بيكبر حبه فيّا

معرفش ليه رغم الألم

جريّت أوام عليك عنيّا

عشان تقولك : كل عام و الحب ليك

و الجرح ليّا

مش حسمحلك

مش مسموح لعيونك ابدا

ترسم نبض الخوف جوايا

و لا مسموح للدقة تخونى

وتعزف لحن الموت وياك

ايوة زمان كنت بتبهرنى

صدق قناعك لحظة سحرنى

لكن لازم اقول لغرورك

مش حسمحلك يوم تكسرنى

***
مش مسموح للدمع يعاند

صبرى و يبكى فـ جوف الليل

ولا مسموح لوجودك فيّا

يجعل نبضى فقلبى عليل
حبك كان اجمل اسطورة

تهت و تاهت فيها سنينى

لكن لازم أقول لحكايتك

مش حمسحلك يوم تمحينى

ميّتة زيّك (عامية مصرية)

دفنت صورتك و ابتديت ابكى

حرمانى منك للدموع يشكى

الكون مسافر بس انا واقفة

الحزن سكتّنى لما ابتدى يحكى

***

علشان عنيك عاشت جوايا احزانى

و دبت أنا فحزنك ... رغم انه بكانى

نسيت معاك الناس و الغربة و الأوطان

و لقيت فى حضنك بيت نسّانى عنوانى

***

بس الحياة سرقت حضنك و سرقتنى

و ندهت .. بس يدوب احزانى سمعتنى

ليه التراب يخدك و انا اولى بوجودك

ليه الفراق يبعد قلبك و يبعدنى

***

مش عايشة من غيرك ولا حاسّة بالدنيا

و بعّد دقاتى فى الساعة بالثانية

مش عارفة ليه عايشة و حياتى ليه باقية

لما انت مش جنبى و رحت لحياة تانية

***

انا ميّتة زيّك ... عايشة حلاوة روح

فيّا الحياة جارحة ، فيها الأمل مجروح

قلبى اندفن جنبك ... مبكيتش لحظة عليه

بكايا على غيرك أصبح مهوش مسموح

عازفة الأوتار

( ورود و أشواك )

سر الكون العاشق

عودة بعد غياب طويل

عارفة ان البعض زعلوا منى لانى مكنتش متواجدة و بعتذر من الجميع بجد

و لأن فى شوية حجات كدة اتغيرت فى حياتى للأحسن الحمد لله

حبيت اكتب شىء مختلف شوية بالعامية اللى بقالى فترة مش بكتبها كقصائد و كنت مكتفية بالرباعيات فى مدونتى التانية

اتمنى اسمع رأيكوا فى القصيدة الصغننة العامى

.

.

.

الأرض بتضحك بجنون

متشعلقه بايدين الكون

صعب طريقها معاه و طويل

بس عشانه الصعب يهون

.
فى الليل النجمة بتحرسها

لما عليها يميل و يبوسها

و السما فى الضلمة تخبيهم

لما الشوق فعنيه يلمسها
.
و أما الصبح يشقشق نوره

قمر الليل السر يصونه

تحكى الدنيا حكاية عاشق

داب الحب اوام فى بحوره

.
قصة حكيتها و مش حنساها

مهما تمر سنين فكراها

هسمة عشق فى كل سطورها

ارض و سما و نجوم سمعاها

...................

زنزانة

زى ما اكون كنت ف زنزانة
كنت تمّلى معاك قلقانة
و أما نسيت احساسى بحبك
حسيت انى بقيت انسانة

و عجبى

حتفضل ضحكتى عيدك

معاك الدنيا وخدانى
لفرح كبير بيملانى
و باكتب فى السما اسمك
الاقى الشمس حضنانى
***
طيور الحب صاحبتنى
حبيتــــها و حبتنــــى
عشان يوم ما ابتدى حبك
ملامح حزنى سامحتنى
***
و صالحت الحياة وياك
و حبتها عشان عشقاك
خلاص البسمة عرفتنى
و عشقتنى عشان عرفاك
***
حتفضل ضحكتى عيدك
ينام خدى على ايدك
نقول للحب مش بنخاف
أكيد حنعيش و حنعيدك
***
طردنا الليل و احزانه
قتلنا الخوف و سجّانه
حفرنا كتاب على الأشجار
و نظرة عشق عنوانه
***
عيونك هى مرسايا
و بحرك موجه جوايا
حعوز ايه تانى م الدنيا ؟
عليّا بس ده كفاية
***
حعيش رحالة فعيونك
و ححضن فى الهوى جنونك
بحبك فوق ما تتصور
و حبى حيبقى و يصونك

كتر الجراح (رباعية)

كتر الجراح فى القلب بتقسّى
و الصرخة تدبحنا لكن ولا تنسّى
و عيونك الجارحة وعدتنى بالفرحة
شدتنى ... قمت نسيت انا نفسى

فحضن اديك

قبلك كنت خيال انسان
تلج و من جواه بركان
لكن بركان مش بيثور
كان النبض فى قلبه جبان

***
كان بيخاف م الحب و سيرته
و كمان كان بيخاف من حيرته
و آدى الليل اللى مخوّفنى
طال و فحبك ياما سهرته

***
و آدى هواك اللى مغلّبنى
مش سيباه ولا هو سايبنى
سلمتله و عشقت لأنه
ديّما بعيونك يغلبنى

***
و آدى اديّا فحضن اديك
و عنيّا بتحضن فعنيك
تايه جوة عيونك حبى
و الدنيا بتحسدنى عليك

أد ما بتبعد

بتبعد أد ما بتبعد

بنادى و الهوا يوعد

و أنا على وعده بستناك

تغيب و الهجر فيك يعند

*

و أقولك انى بحتاجلك

و كل ما فيّا يندهلك

تعود للقلب بعد سنين

بدمع عيونه بيقابلك

*

و مش قابل كمان عتبى

عليك مع انه من حبى

تدوس على قلبى و تزوّد

و حبك .. هو ده ذنبى

*

وعايشة لأنى بتمنى

أعيش فيك بس و اتهنى

لا قلبى فيوم عشق غيرك

ولا لغير بسمتك غنى

ألف ذكرى

شيلالك ألف ذكرى
خايفة ... لتكسرنى بكرة
لو يوم حسيت بإنى
فى حياتك كنت نكرة

ازاى حبتنى ؟

كنت بتبقى ازاى وياها ؟
و انت شايفنى بموت جواها
كل ما ثانية عليّا تعدى
و اعرف فيها ان انت معاها

كنت حقيقى بتفرح يعنى ؟
لما تحس ان انت واجعنى
طيب قولى ازاى حبتنى
و ازاى كنت قادر تخدعنى ؟

كنت شايفنى بموت ادامك
لما اسمع اسمها فى كلامك
ده مهزش فى كيانك شعرة
ولا زودش فيوم احزانك

مش حاسس ان انا وياك
شفت جراح و عذاب و هلاك ؟
بعد دة كله بتسأل مالى
!!! و ليه مش عايشة الفرحة معاك

لو مش حاسس

انت قتلت معانى كتيرة
كانت جوة عنيّا كبيرة
كل ما ببكى دمعى بيشكى
ببقى لذكرى الجرح أسيرة
***
لو مش حاسس بللى فقلبى
يبقى الأحسن انى اخبى
دمعى يعلّى فصوتى الضحكة
و اهو فى الاخر ده تمن حبى
***
انا مش حنكر ... عايزة اتكلم
لكن خايفة معاك اتألم
و انا جوايا جراح كفيانى
مش حستحمل تانى اتندم
***
و أنا فعلا فى اشد الحاجة
ان انا اسمع منك حاجة
بس سكوتى احسن من موتى
رغم انى لصوتك محتاجة
***

كل الحجات

كل الحجات بتفكرنى
بيك لما كنت بتكسرنى
و قولى اجيب الفرح منين ؟؟
و الدمع منك مالى العين
و كل شىء بيحيرنى

****
حجات كتير مش سيبانى
الدمعة فيها ملازمانى
و الجرح جارح بيغنى
و لو بكيت يزعل منى
لا فيوم نسيته ولا نسانى

****
و فى حجات بتعذبنى
رمتنى فيها و سايبنى
و قلبى صارخ من خوفه
و الحب بيدارى كسوفه
عشان ملامحه بتتعبنى

****
و فى حجات بتنسينى
جرحك و حزنى و سنينى
لكنى برجع من تانى
و احس بحجات قتلانى
جايز سعات بتقسينى

****
و فى حجات مش عرفاها
شيفانى و انا مش شيفاها
و الدنيا غدّارة و جارحة
مفيهاش ملامح للفرحة
لكنى راضية و عايشاها

.

.

هامش حياة

ياللى عشان هامش حياة جرّحتنى
بتقول بحبك و انت ياما دبحتنى
مش عارفة انت كسبت ايه
لكن اكيد ... خسرتنى

.~.
مخسرتش انى اكون وياك
ولا قصدى يعنى قدرت انساك
لكن خسرت حجات كتير بحتاجلها
انى اكون مغمضة و مصدقاك

.~.
انا كنت ديماً بيك بحارب دنيتى
و بنور عنيك انا كنت بقتل عتمتى
فاكر زمان ولا نسيت ؟؟
لما انت كنت طريقى و اديك سكتى

.~.
و انا واقفة بتمنى السنين ترجع ورا
و تلم شمل حجات فقلبى متكسرة
بتمنى تانى اكون معاك مطمنة
نفسى أشوف الشمس تانى منورة

بكيت

وبكيت على الشط اللى كان

موجه بيحمينى زمـــان

و انا كنت ببقى مغمضة

فتحت .. راح معنى الأمان

... عجبى

!!

لما حسيت بالأمان

إنكسارى بدأ يبان

إبتدى يعلن وجوده

و كبريائى عليّا هان ,,